“Vrouwen komen vaak binnen voor kleur,” vertelde de Haarlemse tassenmaakster Nana Bouwens me.
Zij volgde een paar jaar geleden de workshop ‘Damestasjeslezen voor tassenmakers’ en past daar met grote souplesse en elegantie technieken van toe in haar werk. Afgelopen zaterdag kwam ik haar weer tegen op de Materialenbeurs in Utrecht, toen ik daar een lezing gaf over de nieuwe opleiding ‘Krachttassen maken’.
“Vrouwen zien die mooie bontgekleurde lappen stof en leer liggen in m’n atelier. Daar willen ze heel graag een tas van laten maken,” zei ze. Knalrood, diepgroen, zeeblauw, schitterend zilver… Van elke kleur is wel een tas te maken die uitstraalt dat de draagster ervan lef heeft, gezien durft te worden, staat voor haar eigen smaak en creatieve geest. Gretig bekijken ze alle kleuren. En dan gebeurt er iets vreemds. Met een diepe zucht worden de kleurtjes aan de kant geschoven als het model voor de tas eenmaal is bepaald. “Doe toch maar gewoon bruin of zwart,” zeggen ze dan. “Dat past tenminste overal bij.”
“Jammer hè? Ze komen binnen voor kleur. Maar ze gaan weg met een bruine of zwarte tas,” merkt Nana op. Kennelijk is het toch te griezelig voor veel vrouwen om op te vallen. De materialenbeurs verliet ze uiteindelijk met een trolley vol nieuwe lappen. Bruin. Zwart. Maar de lekker gekleurde lappen heeft ze gelukkig ook in huis hoor. Voor wie wel gezien durft te worden.
En deze groene is gemaakt door Marieke de Vree. Zij maakt heel geestige bontgekleurde tassen waarmee je beslist niet ongemerkt kunt rondlopen. ‘Rudolph the rednose reindeer’ heet deze. Met drie verwisselbare neuzen geleverd.
