Red Hat Society dames laten hun tasjes lezen

Rode tassen, paarse tassen, tenminste 85% van de 70 dames in de zaal laat trots een gekleurde tas bungelen boven het hoofd. Dat is uitzonderlijk. De meeste groepen vrouwen dragen overwegend zwarte en bruine tasjes. Ik ben vandaag dan ook in bijzonder gezelschap: de Red Hat Society , het chapter van het hele Noorden nodigde me uit voor een lezing over Damestasjeslezen.

Wat zit er in hun tasje?

De dames zijn een dagje uit. Daar gaan ze plezier bij maken ook. Hun gekleurde tas duidt erop dat ze gerust gezien willen worden. Dat blijkt ook uit het enthousiasme waarmee gereageerd wordt op de bijzondere tassenweetjes die ik kan vertellen over damestasjes. Tussendoor verklappen ze me nog een heleboel nieuwe tassenverhalen. Wil je weten welke? Nodig me dan ook een keer uit voor een lezing of workshop Damestasjeslezen. Altijd een vrolijke boel.

Wat vinden ze van een middagje damestasjeslezen?

Op 29 september zag de zolderverdieping van Het Refter in Zwolle helemaal rood en paars. Ruim 70 dames van de Red Hat Society genoten van het damestasjeslezen door Yoeke. Zij vertelde over de geschiedenis van de tas, de verschillende modellen en materialen en wat de tassen zeggen over de draagster van de tas, en dan met name over de inhoud. Het is altijd weer een verrassing wat iedereen meedraagt en wat dit over de eigenaresse zegt. Na afloop kreeg iedereen het boekje Damestasjeslezen mee naar huis om het nog eens rustig na te lezen. We kijken terug op een geslaagde middag. Met dank aan Yoeke.
~ RHS Veerig Verder, chapter Zwolle ~

 

Posted in damestasjeslezen | Tagged , , , | Leave a comment

Even zoeken in je tas

Dit schitterende bronzen standbeeld staat in het Russische Ekatarinaburg. Het geeft prachtig weer hoe wij, tassendragers, ons voelen als we na een drukke avond op zoek moeten naar onze sleutel, contactlenzendoosje, condoom of kauwgompje.

Voelen in je tas

De meeste vrouwen die ik ernaar vraag zeggen dat zij (net als ik trouwens) vooral ‘blind’ zoeken in hun tas. Hand erin steken terwijl je ogen nog op de weg of op een gesprekspartner zijn gericht, en rondgrabbelen tot je de contouren voelt van het voorwerp dat je nodig had en altijd onderin ligt.
En wie had gedacht dat zo’n dropje loskomt uit de rol en dan vocht aantrekt zodat het zich kan hechten aan tenminste drie andere voorwerpen?

Koelkastlampje – Win een workshop Damestasjeslezen

We kunnen trouwens ook moeilijk anders. De meeste tassenvoeringen zijn donker, zodat je er weliswaar de vlekken van je lekkende pen en opengevallen lipstick niet op ziet, maar ook alle andere voorwerpen in het duister liggen. Mijn moeder, die een buitengewoon verstandige vrouw is, stelt voor om een koelkastlampje in de opening van de tas te monteren. Kom op, tassenmakers! Is dat nou zo ingewikkeld?
Ik stel een workshop Damestasjeslezen voor 6 personen beschikbaar voor de tassenmaker die deze techniek eventjes toepast voor haar. Graag een klein zwart tasje met schouderband. En een lichtje.

Posted in damestasjeslezen, Geen categorie | Tagged , , , | Leave a comment

Familietasjes

familietasjesWe gingen op reis. Mijn ouders, mijn zus en ik. En pas toen we ergens zaten om een kopje koffie te drinken viel het me op. Alle drie, mijn moeder, mijn zus en ik, hadden we gekozen voor wat we in vaktermen noemen ‘een klein zwart schoudertasje’.

Wat zit er in die 3 tasjes

Zou je er een banaan naast leggen voor de maat, dan zou die precies in het achterste tasje passen en konden er nog een paar bananen bij in de andere twee. Wij gebruikten onze tasjes natuurlijk voor heel andere dingen. We droegen met ons mee wat we dachten nodig te hebben tijdens de reis, duhhh, vanzelfsprekend. Maar waren we onderweg gespot door een goede Damestasjeslezer, dan had die precies kunnen zien hoe we ons tot elkaar verhouden. Zonder ze te openen kan ik wel raden wat er in zit.

Het kleinste tasje

-Het kleinste tasje is van mijn moeder. Zij heeft een zeer respectabele leeftijd en heeft niet veel spullen meer nodig. De dingen die ze zelf kan doet ze wel zonder spul, de andere dingen vraagt ze aan ons. Aan de maat van haar tasje is te zien dat ze bereid is in zekere mate voor zich te laten zorgen. In haar tas zitten dus portemonnee, een kam, een zakdoek, misschien nog wat gezondheidsondersteuning, telefoon om foto’s mee te nemen zodat ze ook later nog van de reis kan doorgenieten.

Het grootste tasje

-Het grootste tasje is van mijn oudere zus. Zij draagt de meeste verantwoordelijkheid tijdens zo’n reis, want zij beheerst, als enige van ons allemaal, de kunst van het kaartlezen. Zij weet dus waar we heen gaan en regelt gemakshalve dan ook maar wanneer dat zal gebeuren. In haar tas portemonnee, aantekenboekje en potlood, sleutels, telefoon voor het routeprogramma, pleisters natuurlijk voor-je-weet-maar-nooit-bij-anderen-of-bij-jezelf (in die volgorde) en misschien nog iets voor persoonlijke verzorging: een keelsnoepje, ook om uit te delen, bijvoorbeeld.

Wedstrijdvraag

-Het flaptasje is van mij. Nu volgt de wedstrijdvraag. Wat heb ik bij me? En waarom? Kun je ook iets zeggen over de rol die ik tijdens deze familiereis op me neem? Gebruik de informatie die ik over de andere tasjes gaf en natuurlijk ook de informatie over Damestasjeslezen in het algemeen uit mijn boek en de site.
Stuur me een mailtje of reageer op facebook met een lijstje voorwerpen die je in mijn tas verwacht en schrijf er ook bij welke (symbolische) functie die voorwerpen hebben.
De inzender die het dichtst bij de werkelijkheid zit mag haar of zijn tasje omkieperen, om te laten lezen door me.

Ook interessante tassenwaarnemingen rond familietasjes?
Laat het me weten!
Altijd in voor een fijn tassenverhaal.

Posted in damestasjeslezen, meer dan tasjeslezen | Tagged , , , | Leave a comment

Tasjeslezen op festivals

20180616_143333“Als je die versleten portemonnee van je niet repareert of vervangt, wordt het niks met je inkomsten,” vertelde ik ‘s middags nog aan een freelance journalist. Hij interviewde me terwijl ik tasjes zat te lezen op het mini festivalletje Rond-je-Randwijk in het Betuwse dorpje. De hele middag trouwens. Hartstikke gezellig en minstens 20 tasjes van dorpelingen gezien van binnen.

Zomerfestival workshop tasjeslezen

IMG_2611Nog voordat het buurthuis weer schoongeveegd was moest ik in de auto springen om tijdig in Dwingeloo te zijn voor het literatuur- en muziekfestival Zomerzinnen. Daar gaf ik twee lezingen. In de ene zaal Tommy Wieringa met een serieuze lezing, in de andere zaal onthulde ik alle denkbare geheimen over wat we zoal in onze damestas met ons meedragen.

Yoeke Nagel leest damestasjesGeweldige sfeer, vrolijke workshop, veel nieuwe inzichten. En als uitsmijter kwam een oud-Loesje-lid naar me toe die zelf ook een boek had geschreven. “Ik herken in jouw Damestasjeslezen ook echt de sfeer van Loesje,” zei ze. Had nog nooit iemand tegen me gezegd. “Een andere kijk op alledaagse dingen, die je net even op een ander been zet.”

Laat mij maar tasjeslezen op festivals

Okee, je kon me opdweilen aan het einde van deze dag, maar tegen het volgende festival dat me uitnodigt voor een verrassende en vrolijke workshop Damestasjeslezen, of een middagje zitten tasjeslezen in een hoek, zeg ik weer ja. Van harte.

Programmering Workshop Damestasjeslezen

programmering TasjeslezenVoor in m’n plakboek: het programmaboekje van Zomerzinnen. Waarin Govert Schilling, wetenschapsjournalist, aangekondigd wordt als aanbieder van een workshop Damestasjeslezen. Was even mis gegaan bij een laatstemomentcorrectie van het programma. Nog wel even alle workshopdeelnemers gewaarschuwd dat ik niet Govert Schilling was. Gelukkig bleef iedereen toch maar zitten.

Posted in damestasjeslezen | Tagged , , , | Leave a comment

Tasjeslezen in de trein

De NS sponsort Luisterruit. Een podcasting-kanaal dat je kunt luisteren als je in de trein zit. Of nu, hier, natuurlijk. Het thema van #7 van Luisterruit is ‘Bagage’.
Podcaster Babette Rijkhoff droeg eraan bij en kieperde haar tas voor me om, want een potje Damestasjeslezen past prima in zo’n programma.
Babette is een typische rugzagdraagster. Dat hoor je meteen aan wat ze allemaal bij zich heeft. Afwasblokjes, bijvoorbeeld. Als logeetje tussen de vaste bewoners van haar tas. Luister wat er nog meer in zit en waarom.
Vanaf 7’07” gaat het over Damestasjeslezen.
Blijf daarna vooral ook nog even luisteren naar het prachtige gedicht over een Tas Gevuld Met Jaren.

Posted in damestasjeslezen, Geen categorie, voorbeeld tas | Leave a comment

Wat de tantes in hun tasje hebben

tasjesvenlo“Op verjaardagen kwamen bij ons ook altijd twee tantes uit een piepklein dorpje op het platteland. Ze woonden beiden op een boerderij, maar omdat ze naar een verjaardag gingen namen ze dan wel een tasje mee. En omdat ze dat niet gewend waren, vergaten ze dat ding dan ook altijd als ze weer weggingen. Dan gingen wij kijken natuurlijk. Wat zouden de tantes in hun tasje hebben? Nieuwsgierig knipten we die tasjes dan open en elk jaar zat er zo’n beetje hetzelfde in: een rolletje pepermunt en een zakdoekje.”

Een tasje dat geen vervoersmiddel is

tasjeslezenTyperende tasinhoud voor wie eigenlijk niet goed weet wat ie met zo’n damestasje aan moet. Of liever gezegd, wat er in moet. De tas is in zo’n geval een sociale knieval naar hoe het hoort, en misschien ook wel een beetje een reddingsboei: een voorwerp van mijzelf in een vreemde wereld. Het is geen vervoersmiddel van spullen die je bij je wilt hebben ‘voor het geval dat’: in het geval dat zich iets ingewikkelds voordoet weet je je op een boerderij altijd wel te redden zonder hulpmiddelen uit je tasje. Leve de tantes dus.

We hielden niet van koken

Dit verhaal hoorde ik trouwens tijdens een workshopje Damestasjesjezen in Venlo, waar ik uitgenodigd werd om iets te vertellen over tasjes aan een bijzonder groepje dames. “We zijn begonnen als kookclubje, maar we hielden eigenlijk niet van koken, dus toen zijn we maar leuke avonden voor elkaar gaan organiseren,” vertelde een van de dames uit Venlo me.
En gelijk hebben ze. Een avond damestasjeslezen is een vrolijke boel, je steekt er wat van op en je hebt geen afwas achteraf.
Ook bijzonder geschikt voor leeskringen, studiegenotenreunies, kunstkijkgroepjes en ondernemersnetwerken.

Posted in damestasjeslezen | Tagged , | Leave a comment

#MeToo tasje uit 1863

#metootasje1Een voorwerp is – zeker in de klassieke schilderkunst – vaak Drager van een Boodschap. Een symbool. Dat geldt trouwens ook voor tasjes en alles wat we erin stoppen. Vanzelfsprekend ben ik dus een enorme fan van de rubriek ‘Oog voor detail‘ in de Volkskrant, door Wieteke van Zeil. Zij bekijkt schilderijen en licht daar een detail uit dat je zomaar over het hoofd had kunnen zien.
Zaterdag 16 december was dat detail tot mijn grote plezier een tasje (James Tissot: Les Deut Soeurs, 1863). Een enorme flapuit van een tasje zelfs, maar daar komen we straks op.

Tassenmuseum Hendrikje

In tassenmuseum Hendrikje in Amsterdam wisten ze dat het hier waarschijnlijk gaat over een 19e eeuws mandje in Ottomaanse stijl. Ze veronderstellen dat het hier misschien wel om een treinmandje gaat, of een Oosters picknickmandje. Als professioneel Damestasjeslezer voeg ik daar graag nog even een belangrijk aspect aan toe: de duiding van vorm en draagwijze van het elegante tasje met vrouwelijke rondingen.

#MeToo?

#metoohandtas2Het meisje, de jongste zus, houdt het tasje wat verborgen achter haar rug, bungelend aan twee vingers. Als dat kan, zit er niks (zwaars) in die tas. De functie van de tas is dus niet die van ‘vervoersmiddel voor spullen’. Picknickspullen al helemaal niet, want die zijn allemaal zwaar. De tas heeft dus vrijwel zeker vooral een symbolische functie: het gaat om de verschijningsvorm op zich, die iets zegt over de draagster ervan. En wat dit tasje dan zegt over de jonge tassendraagster, achter haar rug om, is niet moeilijk te raden.
Het tasje staat open. De sluiting is verbroken. Dit meisje probeert achter haar rug voor haar zus te verbergen dat zij haar maagdelijkheid verloren is. Misschien aan een Oosterse minnaar, misschien zien we hier wel de aanloop naar de allereerste #metoo, daar wil ik vanaf zijn. Dat het een emotionele toestand is voor het meisje wordt geaccentueerd door dat ze samen aan de rand van een grote vijver staan; water wordt vaak gebruikt als symbool voor emoties.

Kwetsbaar jonger zusje

De grote zus draagt trouwens een parasolletje en heeft ook nog eens een grote hoed in haar hand. Beetje overdreven bescherming tegen mogelijk onheil misschien, maar wel een slimme manier van de schilder om de kwetsbaarheid van het jongere zusje te benadrukken. Ach, had die maar een parasolletje gehad! Of een hoedje!

Posted in damestasjeslezen | Tagged , , , , | Leave a comment

Purse first – da song

Van een dierbare ontving ik onderstaand filmpje waarin de flamboyante waarde van de clutch wordt uitgediept met behulp van zang en dans. Laat gerust de muziek even meelopen als je de rest van deze site bekijkt, als achtergrondje.

 

Posted in damestasjeslezen | Tagged , , , , | Leave a comment

Een beetje verliefd

Klein tasje met veel spullen

Het kleine tasje van Tjitske

“Ben je niet moe na zo’n avond tasjes en broekzakken lezen?” vroeg Tjitske Hemkes me vanavond, terwijl ik achter de schermen, tussen lege fusten en dozen met wijnflessen, mijn alledaagse kleren weer aantrok. Zij had de hele avond foto’s gemaakt, ik had zitten tasjeslezen op een feestje van de KLM, ergens aan zee.
“Nee,” realiseerde ik me. “Niet moe. Het gevoel waarmee ik naar huis ga na een avondje tasjes lezen is eerder een beetje verliefd”. Verliefd op de openheid van de mensen die me hebben laten kijken in hun tas of broekzak. Die de inhoud van hun tas open en bloot op tafel leggen om zichzelf te laten lezen. Dapper, vind ik dat.

In een tas zie je zoveel persoonlijke informatie

tasjes lezen

En wat er allemaal in zit

Al heel snel is het ze duidelijk hoe zichtbaar je meest persoonlijke kwaliteiten en frustraties zijn, alleen al door de spullen die je met je meedraagt ‘voor het geval dat’. En ik mag dat, als damestasjeslezer, zien. Dat is een eer en een groot genoegen.
En, dat zie op de foto’s wel, het is ook altijd een verrassing. Want zeg nou zelf: in zo’n klein tasje, dat van Tjitske (links) namelijk, zo veel spulletjes (rechts)… dat kan niemand zien aankomen. En wat het allemaal betekent zeg ik lekker niet hier, want als damestasjeslezer heb ik mezelf discretie opgelegd. Over iemand waar je verliefd op bent ga je toch ook niet zomaar van alles verklappen…

Mail me als je ook eens wat tassen gelezen wilt hebben op een feestje of netwerkbijeenkomst.

Bij het KLM-feestje werd ik uitgenodigd via Spiritainment.
Daar hebben ze nog veel meer interessante feestversierders in huis!

 

Posted in damestasjeslezen, Geen categorie | Tagged , , , , | Leave a comment

Wat is die tas?

tasjeslezenNiet alleen vrouwen zijn gefascineerd door de tas. En vooruit, strikt genomen gaat het bij deze prachtige kunstwerken van Suzanna Scott meer om beursjes, maar wie belangstelling heeft voor typische vrouwenzaken zal willen blijven kijken…
Opmerkelijk gegeven is trouwens dat veel vrouwen liever naar hun tas of hun beurs kijken, dan naar zichzelf. Gelukkig zijn er zoveel overeenkomsten dat we die kleine omweg wel kunnen hebben. Wie in een damestas kijkt, kijkt immers in de ziel van een vrouw. Voor wie niet bang is voor intimiteit.

Meer weten over wat de damestas zegt over de vrouw of man
die ‘m koos?

Neem contact op voor een workshop Damestasjeslezen met vriendinnen, collega’s, familie of het hele team.

De website van Suzanna Scott is een bezoekje zeker waard. Ik werd erop geattendeerd door de Nederlandse kunstenares Elisa Lataster

Posted in damestasjeslezen, Geen categorie | Tagged , , , , | Leave a comment